Keth |
Mistrz Gry |
|
|
Dołączył: 30 Sie 2007 |
Posty: 4663 |
Przeczytał: 0 tematów
|
Skąd: Nibylandia Płeć: Mężczyzna |
|
|
 |
 |
 |
|
Kodannon, doki Tarantini, 19 julius 831.M41, godz. 20.26
Zdenerwowany Mordeci stukał pośpiesznie w klawiaturę kogitatora zasypując powolne antyczne urządzenie seriami kolejnych poleceń. Procedura logowania do systemu Inkwizycji zakończyła się dzięki poprawności zapamiętanych przez Haveloca haseł pełnym powodzeniem, toteż agent nie tracił czasu ściągając z różnych imperialnych kogitatorów informacje dotyczące frachtowca Golden Lady.
Prawa dłoń mężczyzny podnosiła się co kilkanaście sekund do zawieszonego na uchu modułu łączności, naciskając na przycisk otwierania połączenia w charakterystycznym rytmie wezwania o pomoc, w nadziei na to, że Cimbria zauważy tę prawidłowość w zalewie prób wywołania jej numeru i odpowie na wezwanie podkomendnych.
„Kompilacja danych zakończona – trwa drukowanie...”.
Kiepsko oświetlone biuro kierownika zmiany było duszne i cuchnęło potem, strachem i nerwowością. Mordeci postukał ze zdenerwowaniem w obudowę komunikatora, potem odebrał lokalne połączenie, nim jeszcze w eterze przebrzmiał cichy pisk zdradzający wywołanie.
- Złapałeś ją? – w słuchawce rozległ się zdeterminowany głos Dekaresa.
- Nie, na Tron i wszystkich świętych! – warknął Mordeci – Cały czas jakiś komunikator przekierunkowuje moje połączenia na niemą linię!
- Vriggo idzie, próbuj dalej! – Dekares rozłączył się natychmiast, pozostawiając towarzysza w klaustrofobicznej ciasnocie dokerskiego biura. Wbudowana w kogitator drukarka zaczęła zgrzytać donośnie wyrzucając z siebie kartkę perforowanego papieru.
Data: 200.831.M41.
Czas wydruku: 20.26.
Źródła: serwer 64-315 Magistratum (dostęp jawny), serwer 40A-76XT Administratum (dostęp tajny), baza danych Imperialnej Marynarki Scintillus Primus WE3/15 (dostęp tajny).
Temat: Frachtowiec Golden Lady - kompilacja danych.
Frachtowiec klasy Cerberus III. Zbudowany w roku 445.M41 w orbitalnej stoczni Skaelen-Har Veritus II na Malfi, w ramach serii produkcyjnej zleconej przez Departmento Munitorium dla koncesjonowanych w tym samym roku nowych czarterów Wolnej Floty. Oznakowany wyłącznie numerem AZG-13822-B, do roku 447.M41 przebywał na orbicie stoczniowej Malfi. Wskutek braku zainteresowania ze strony nabywców decyzją Pionu Planowania Podsektorowego Departmento Munitorium statek został obsadzony szkieletową załogą i przesunięty do floty rezerwowej Munitorium pod nazwą Speditor XIX.
W latach 447-492 służył w przestrzeni wewnątrzsystemowej Malfi dostarczając zaopatrzenie i części zamienne do stacji Adeptus Astra Telepathica na obrzeżach systemu oraz do kopalni odkrywkowych na asteroidach górniczych w zewnętrznym pasie Malfi. W roku 492.M41 wskutek wycieku substancji radioaktywnej przedział maszynowy uległ skażeniu powodując śmierć pięćdziesięciu siedmiu członków załogi i zmuszając Munitorium do nałożenia na jednostkę czterdziestoletniej kwarantanny. Pomimo zaleceń inspektoratu medycznego już w roku 499 Speditor XIX został przerejestrowany na jedną z linii Hegemonii Skaelen-Har i skierowany do przewozu odpadów poprodukcyjnych w obrębie przestrzeni wewnątrzsystemowej Malfi. Rotacyjna załoga jednostki składała się w tym czasie ze skazańców o pomniejszych wykroczeniach, uwięzionych głównie za kradzieże, wyłudzenia i fałszerstwa i decyzją imperialnych władz wcielonych przymusowo do pracy na pokładach statków Hegemonii. Czas życia na pokładach skażonego radioaktywnie statku, kursującego wówczas pod nazwą Saint Urissiah, wynosił dla szeregowych marynarzy maksymalnie półtora roku, kadrę oficerską wymieniano zaś sukcesywnie, by nie narażać jej na trwałe uszkodzenia organizmu.
W roku 511.M41 na pokładzie wybuchł bunt zainspirowany przez elementy kryminalne opierające się imperialnemu prawu i nie poddające się resocjalizacji poprzez pracę. Opanowany przez rebeliantów statek odbywał rejs zaopatrzeniowy do stacji Adeptus Astra Telepathica Diagon DD-712, usytuowanej niedaleko pasa głębokiej przestrzeni używanego do skoków w Osnowę. Przed swą męczeńską śmiercią broniący mostku lojalistyczni oficerowie Saint Urissiaha zdołali nadać wezwanie o pomoc, na które zareagowała eskadra patrolowa marynarki kosmicznej. Trzy wchodzące w skład zgrupowania niszczyciele nie zdążyły zniszczyć uciekającego z pełną prędkością frachtowca, ale ostrzałem z laserów dalekiego zasięgu zdołały znacznie uszkodzić witalne podsystemy jednostki. Poddany w wielu miejscach dekompresji statek skoczył w Osnowę i zniknął bez śladu aż do roku 655.M41.
W 655.M41 Saint Urissiah pojawił się nieoczekiwanie na obrzeżach systemu Vulpa Cyrus. Ze względu na brak odpowiedzi na wezwania radiowe lokalne dowództwo marynarki kosmicznej podjęło decyzję o abordażu jednostki, wchodząc bez przeszkód na jej pokład i nie znajdując nigdzie śladu żywej załogi lub jej szczątków. Wszystkie mechaniczne podsystemy frachtowca znajdowały się w doskonałym stanie technicznym, a specjalistyczne badania przeprowadzone przez delegację Adeptus Mechanicus nie odkryły najmniejszego poziomu skażenia radioaktywnego, chociaż raport z roku 492.M41 stwierdzał, że ostatnie ślady promieniowania ulegną zanikowi najwcześniej po pięciuset latach.
Doprowadzony w roku 656 na Scintillę przez załogę pryzową, Saint Urissiah został poddany drobiazgowej operacji puryfikacyjnej z udziałem delegacji Ministorum, a następnie wcielony do eskadry pomocniczej scintillijskiego zgrupowania marynarki kosmicznej jako statek zaopatrzeniowy, gdzie służył do roku 702 wykonując rejestrowane loty dostawcze w obrębie całego stołecznego podsektora. Uszkodzony w wyniku kolizji nad Sepheris Secundus w drugiej połowie roku 702 i przesunięty do demobilizacji, został odkupiony od marynarki poprzez biuro brokerskie Munitorium przez kapitana Wolnej Floty Alessandra Stiringa, posiadacza czarteru Wolnej Floty od 700 roku. Przerejestrowany na Golden Lady, rozpoczął nienotowaną działalność handlowo-przewozową w obrębie całego Sektora Calixiańskiego, a także prawdopodobnie poza jego granicami. Materiały Administratum związane z tym okresem służby jednostki są bardzo skąpe i pełne luk oraz nieścisłości.
W roku 794 frachtowiec (będący wówczas w posiadaniu Zaaka Stiringa, legalnego syna Alessandra Stiringa i dziedzica czarteru) poddany został w orbitalnych dokach Malfi gruntownej modernizacji o wartości blisko miliona tronów (informacja oparta na fakturach Munitorium), wymieniając znaczącą część sekcji napędowej i elektroniki, aktualizując Duchy Maszyny w zachowanych podsystemach oraz instalując osiemnaście dodatkowych wieżyczek laserowych typu Samsonite Mk IV i cztery dziobowe wyrzutnie torpedowe. Źródło dochodów umożliwiające dokonanie tak zaawansowanej modernizacji zostało udokumentowane serią bardzo korzystnych transakcji handlowych w Podsektorze Hazeroth.
W chwili obecnej Golden Lady znajduje się na orbicie parkingowej Veran QE-33 nad Scintillą. Zgodnie z danymi zgłoszonymi systemowej kontroli lotów przybył z Malfi przywożąc sto osiemdziesiąt kontenerów nadanych przez Konsorcjum Reners, Dom Krane oraz Departmento Munitorium. Planowany odlot 20 juliusa o 2.00 czasu systemowego. Według dziennika orbitalnej kontroli lotów kapitan Zaak Stiring i dwaj oficerowie jednostki udali się o 17.47 do Sibellusa korzystając z własnego wahadłowca typu Biene Mk II. Stu siedemdziesięciu ośmiu pozostałych członków przebywa na pokładzie frachtowca lub dokonało transferu na powierzchnię planety w nierejestrowany oficjalnie sposób. |
|